ДО ВЧЕРА ПРАВЕЛ ИСКЛУЧИВО СПОРТСКИ КУПЕ АВТОМОБИЛИ, А ДЕНЕС СУРОВО ТЕРЕНСКО ВОЗИЛО НАМЕНЕТО ЗА ВОЗЕЊЕ ВО НАЈТЕШКИ УСЛОВИ. КАКО ШТО ВЕЛИ КОНСТРУКТОРОТ, ВОЗИЛОТО Е ПРЕД СÈ НАМЕНЕТО ЗА ЕКСПЕДИЦИИТЕ И СПАСУВАЧКИТЕ ЕКИПИ
Некогашниот конструктор во Ферари, Мекларен и Капаро решил нагло да ја смени средината и тоа од супер купе автомобили право во средина каде владеат теренските возила. Одлучил самиот да направи возило, но од сосема поинаков калибар од тие што до вчера ги правел. Бен Скот Џидс не само што отишол на сосема друга страна во автомобилската индустрија, туку успешно направил супериорно теренско возило. Неговото чудо на четири тркала го нарекол „феринг пионер“, класика од теренско или подобро да напишеме сурово теренско возило, затоа што е наменето за тешко проодни терени. Тоа е едната посебност со која се разликува од останатите од неговата категорија. Втората е неговата способност да измине дури 7.000 км од едно до друго полнење на батеријата. За оваа бројка да мине во стварност му помага малиот трицилиндричен дизел агрегат со работна зафатнина од 0,8 литри – кога работи произведува електрична енергија и ја полни батеријата, а таа ги напојува двата снажни електромотори поставени, еден на предната и еден на задната оска.
Третата посебност е неговата тежина, само 1.500 кг, а вкупната препорачана тежина која возилото може да ја понесе е три тони, односно уште дополнителни 1,5 тони товар. За постигнување на оваа бројка основна конструкција (шасија) не е изработена од челична легура како што најчесто бива, туку е користен алуминиум и јаглеродни влакна. И тука не е крајот на изненадувањата. Школката, односно каросеријата целосно е изработена од материјал сличен на тој од обувките за планинарење и пешачење, долготраен квалитетен материјал кој не пропушта вода. Материјалот покажувал подобри својства, далеку е поеластичен, има подобри изолациони својства, но и вибрациите се намалени речиси до крајни граници. Практично е невозможно на него да направите вдлабнатина, а ако се скине може брзо да се поправи на лице место или да се замени со ново парче. Оваа „операција е далеку поефтина и поефикасна отколку да го носите возилото на исправање на лимаријата. Тука е најголемата заштеда во тежината и секако употребата на алуминиум и јаглеродни влакна. Сличен материјал користат и авионите од марката Мол за покривање на трупот (фуселажот) и е наречен „чеконит“, додека обвивката на крилата е направена од метал.
Списокот на необичните нешта вградени во возилото не престанува со тоа посебно, непропустливо платно или „гумена“ материја која е слична со обувките за пешачење. На ред се батериите. Современите батерии покажуваат слабости на студено или многу топлото време и сè уште не можат да ги поднесат тие крајности. При такви временски услови батериите покажуваат слабост, односно брзо се празнат, а тоа не му е потребно на теренското возило „феринг пионир“ затоа што според кажувањата од конструкторот, тоа е наменето пред сè за спасувачки и истражувачки мисии. Таквата намена не трпи батерии кои не се стабилни при работата на високи и ниски температури. Затоа конструкторот наместо литиум кадмиумски, употребил литиум титанско оксидни батерии кои работат во екстремни временски услови исто како да се изложени на собна температура, стабилни се, односно не се празнат.
Неговите 22,5 инчни тркала се далеку најголемите во поширокото семејство на теренски возила и малку е невообичаено, но тешко проодливите терени полесно се минуваат со поголеми тркала отколку со помали. Поголемите пневматици во пречник можат да преминат преку нерамнините без пропаѓање во нив, а тие со мал пречник се подложни на пропаѓање и заглавување. Затоа се одбрани тркала со пречник од 22,5 инчи.
Возилото е тешко 1,5 тони, но имајте ја во предви неговата должина од 5.526 мм, ширина 2.000 мм и висина точно 1.974 мм. Овде кај висината имаме една занимливост, а тоа е нејзиното подесување. Најдолната точка од возилото може да биде над подлогата најмногу на 800 мм, да 80 сантиметри. Во тој случај возилото ќе биде високо 1.974 мм плус 365 мм, а најниско може да биде ако возачот преку посебен уред го спушти на најниско можно ниво односно 1.974 минус 135 мм. Крајната брзина и не е толку битна за ваков вид возила, но еве ја како податок, 125 км/ч. Ако возилото се движи без дополнување со електрична енергија од страна на малиот дизел моор, тогаш ќе измине скромни 80 км, но ако дизел моторот е вклучен, тогаш возилото може да измине 7.000 километри, што е зачудувачки многу. Оваа технологија ја има и концептот на Ауди со кој производителот се подготвува за учество на релито Дакар наредната година.
„Феринг пионер“ е возило за секакви услови и подлоги, а творецот Бен Скот пред сè го наменил за експедициите и за спасувачките екипи. Ако планираното се исполни тогаш производството ќе започне во првата половина од 2022. Првичниот опис ветува многу, уште цената да е пристојна и изумителот ќе мора да гради фабрика која дневно ќе произведува по 1.000 примероци на ден и ќе може да ги задоволи апетитите на купувчите.