ФИЛИП ПОПОВСКИ, ВО ЈАВНОСТА ПОЗНАТ ПО СВОЕТО КУЛИНАРСКО ШОУ „ГОТВИМЕ СО ФИЧО“, ЗА НАШИТЕ ЧЛЕНОВИ ЗБОРУВА ЗА СВОЈАТА ПРОФЕСИЈА. ВО ИЗМИНАТИТЕ ГОДИНИ ГИ УЧЕЛ ОСНОВИТЕ ВО УГОСТИТЕЛСТВОТО И СЕ НАДГРАДУВАЛ ВО ОБЛАСТА НА ГАСТРОНОМИЈА. РАЗВИЛ СВОЕ ГЛЕДИШТЕ ЗА БИЗНИСОТ, КРЕИРАЊЕТО СТИЛ И ГРАДЕЊЕТО ИМИЏ КАКО ГОТВАЧ. ПОКРАЈ ЕМИСИИТЕ ШТО ГИ СНИМА ВОДИ И РЕСТОРАН ВО КОЈ КВАЛИТЕТНАТА ХРАНА Е ЗАШТИТЕН ЗНАК, ШТО Е РЕЗУЛТАТ НА ПОСТОЈАНОТО НАДГРАДУВАЊЕ, ИСКУСТВОТО, ЗНАЕЊЕТО И РАЗВИЕНОТО ЧУВСТВО ЗА УБАВО
Клуб М: Високо образование завршивте на Правниот факултет во Скопје и магистриравтe на тема „Авторско право и интелектуална сопственост“ на Универзитет во Стразбур. Тоа нема никаква допирна точка со кулинарството. Како се одлучивте токму ова да стане Ваша животна определба?
Филип: Во ниеден момент не жалам што завршив Правен факултет. Често велам дека секој треба да заврши каков било факултет. Високото образование ќе ве научи да учите и ќе ве оформи како карактер, ќе го збогатите речникот, ќе научите како да се обратите писмено или усно. Секој од нас има некаков сон, сите сонуваме за нешто, меѓутоа често нè сопира околината. Тука на сцена настапува „мајндсетот“. Едноставно, кога посакувате нешто треба да работите на тој „проект“. Колку и да беше чудно и колку и да имав таканаречени сопирачки, јас одлучив да зачекорам во кулинарството и да се обидам да си го остварам сонот. Многу ми беше тешко, се соочив со голем број сопки и осудувања… а денес од тие луѓе добивам само пофални зборови. Кога ќе успеете, сите ќе се согласат со вашиот успех, меѓутоа по патот ќе имате многу искушенија и блокади. Бев многу млад и немав поддршка да завршам соодветно образование за кулинарство, па морав тоа да го сторам сам – ова е најтешкиот пат! Купив еден куп книги и почнав да учам..
Клуб М: Дали се сеќавате на првиот рецепт што го подготвивте? Како мајстор во кујната дали имате омилен рецепт и што преферирате најмногу во готвењето, односно кој правец во гастрономија го избирате како фаворит?
Филип: Па, не можам да речам дека имам омилен рецепт. Многу рецепти ми се омилени, односно сакам да експериментирам. Сакам да креирам. Ретко следам рецепти. Не постојат рецепти. Всушност, рецептот е само насока, идеја. А креативноста нема граници. Играјте си, нека ви биде интересно! Најмногу ми лежи медитеранската кујна, ја обожавам.
Клуб М: Постои мислење дека подготвувањето на слатките јадења е понапорно од солените. Тука нема многу импровизација и мора да се внимава на рецептот. Дали за Вас е предизвик подготвувањето слатки?
Филип: Еден вистински шеф мора да ги познава сите станици во кујната. Факт е дека вистинскиот шеф мора да знае да се „справи“ и со слаткарството. Иако многупати сум споменал дека слаткарството е врв на гастрономијата. Не го разбирам целосно, меѓутоа секој ден учам нешто. Во слаткарството постојат правила што не може да ги избегнете… Чоколада и вода не се меша! Секогаш се радувам кога ќе ми успее рецепт за десерт..
Клуб М: Прочитав една ваша интересна изјава во која, меѓу другото, велите: „Јас не се занимавам со угостителство, јас живеам со угостителството…“ Дали денес е тешко да се живее од угостителство?
Филип: Не ми е тешко бидејќи не го доживувам како работа. Убаво сум рекол, јас живеам со угостителството. За мене и за моето семејство секој оброк е ритуал. Ние секогаш готвиме и живееме со квалитетни состојки, не нè мрзи да зготвиме. Мојата сопруга секојдневно ми ги следи рецептите и готви перфектно! Често се консултирам со неа. И многу ми помага. Кај нас дома кујната е храм! Ги имам буквално сите алатки што постојат и пробувам сè да направам. Секојдневно готвиме и снимаме рецепти бидејќи верувам дека зад нас ќе остане само тоа што сме го создале во вид ноти, текст или видеозапис. Сè друго ќе излити. Секојдневно создаваме спомени. И, да, живеам многу добро од угостителството.
Клуб М:По што се издвојувате од другите млади готвачи?
Филип: Не знам! Вие подобро ќе кажете! Јас велам дека сите сме исти, само се издвојуваат тие што си ја сакаат работата и имаат креативност и оние што работат за плата. Да не бидам погрешно сфатен… Па и јас работам за пари, меѓутоа не ми се водилка. Кога работите за пари и ги бркате парите, никогаш не се доволно, напротив секогаш ќе ви бидат малку. Кога работите за пари имате очекувања, а кога имате очекувања следуваат разочарувања. Не сакам да се разочарувам и затоа работам најдобро и не работам за никој друг освен за себе. Оваа работа е неблагодарна, најдобри сте колку последната чинија… затоа секој ден треба да бидете врвни! Сите ќе ги запомнат грешките и ќе ги заборават успесите… за жал, така е.
Клуб М: Странската кујна сè повеќе навлегува на нашата трпеза. Дали користите нешто од тие рецепти во своето готвење?
Филип: Во тоа нема ништо лошо, сакам фузии. Треба да експериментираме. Експериментите се тие што го движат светот, замислете што би се случувало кога човештвото не би експериментирало! Тоа би било катастрофално за развојот. Не ми пречи што се мешаат кујните. Напротив, мислам дека треба да се искористи тоа и да се работи на рецептите/записите.
Клуб М: Дали сте имале можност да работите со некои врвни имиња во кулинарството и што научивте од нив?
Филип: Таква можност имав кога реализирав дел од практичната работа. Светските имиња нема да ви покажат како да испржите јајца. Тие се мотиватори, креатори, визионери. Од нив научив дека сонот е многу битен. Спомените, љубовта, музиката… Сето она што ни буди некаква емоција треба да биде споено со кулинарството. Треба да создаваме спомени. Само така може да бидете најдобри.
Клуб М: Создадовте свое име во оваа област. Дали сметате дека стекнатото знаење за кујната и љубовта кон готвењето треба да им се пренесуваат на помладите преку организирање школа, предавања, семинари… Што би им советувале на младите готвачи, почетници?
Филип: Во моментов не можам да ги советувам затоа што отидоа во Хрватска! Моите совети најчесто се сфаќаат како демагогија. Меѓутоа, јас знам дека не е така и тие што ме познаваат знаат дека не е така. Моите совети звучат чудно, меѓутоа секогаш се успешни. Не можам никому да му дадам насила. Тој што слуша, ќе слушне… Кој ќе послуша, ќе проба, а кој ќе проба, ќе научи.
Клуб М: АМСМ членската картичка е дел од Вашиот животен стил. Ви се случило да имате некоја специфична ситуација на пат, кога не би знаеле што да направите ако ја немавте нашата картичка?
Филип: Досега лично не сум ја искористил и се надевам дека ќе остане така, меѓутоа никогаш нема да си го дозволам луксузот да ја немам! Еднаш е доволно да ја имате за да ја видите придобивката. Тоа е најевтината услуга на светот! Покриени сте на пат за само 4 денари дневно… Смешно!
Клуб М:Јасно е дека од Вас можеме секогаш да очекуваме нешто ново. Што е следно?
Филип: Работам на неколку големи проекти што не би ги открил. Навистина се големи и често ме оставаат без спиење, меѓутоа ќе дадам сè од себе за да ја ставам Македонија на светските карти на гастрономијата! Не знам кога, но знам дека еден ден ќе се случи тоа! Тешко е да си креативен, напорно е, исцрпува… Ќе биде… Први ќе слушнете!