ПОЧНАЛЕ ДА ПРАВАТ АВТОМОБИЛИ ЗАТОА ШТО БИЛЕ ВЉУБЕНИ ВО НИВ. ТОА Е НАЈЕДНОСТАВНИОТ ОДГОВОР ЗОШТО ВИЛИЈАМ МОРИС, А МАЛКУ ПОДОЦНА И СЕСИЛ КИМБЕР ВЛЕГЛЕ ВО ВОЛШЕБНИОТ СВЕТ НА ЧЕТИРИТЕ ТРКАЛА. МОРИС ГАРАЏИС ИЛИ МГ НИКОГАШ НЕ БИЛЕ СВЕТСКИ ИГРАЧ, НО НЕГУВАЛЕ ПОСЕБЕН СТИЛ, МАЛИ, ЛЕСНИ, БРЗИ АВТОМОБИЛИ, ЕДНОСТАВНИ ЗА УПРАВУВАЊЕ. НАКРАТКО КАЖАНО, ТОА Е МГ
Морисоновите гаражи (МГ) биле во сопственост на Вилијам Морис, конструктор и голем љубител на механички направи. Компанијата ја основал во 1910 (1909) година, а покрај другите работи се занимавал и со изработка на велосипеди. Ги обожавал автомобилите и сè повеќе навлегувал во тајната на четирите тркала.
Не е познат точниот датум на претставување на првиот автомобил со името МГ некои велат дека тоа се случило во 1923 година, а угледниот шпански дневен весник „Ел Паис“ вели дека првиот автомобил направен од Вилијам Морис е претставен во 1915 година под името „морис карс“. Морис Карс продолжил во Морис Гараџис.
Во 1921 година Вилијам Морис го најмил Сесил Кимбер, кој се докажал со способноста и во 1922 г. станал генерален управител на Морис Карс. Тој сонувал да направи мал и лесен автомобил со солидно управување, но пред сè спортски. Морис Гараџис се издвоил и растел како спортски оддел на Морис Карс наменет за конструирање тркачки автомобили.
Сесил Кимбер го остварил сонот да произведе мал, лесен автомобил со едноставно управување. Тоа се случило во 1924 год., а моделот бил именуван како 14/28 и можел да постигне крајна брзина од 105 км/ч. Автомобилите направени во Морис Карс ги доправал во една барака (гаража). Таму Кимбер ги фризирал споменатите модели и оттука ги продавал. Бидејќи автомобилите биле доправани и продавани директно од гаражата, го добиле името Морис Гараџис или скратено МГ.
Автомобилите купени од гаражата биле многу почитувани од купувачите и од тркачите. Првиот „мг 14/28“, всушност, бил фризиран „морис оксфорд“. Во 1925 година се појавил „олд намбр уан“, вистински спортски и тркачки автомобил. Моделот „мг м – тип миџет“ ги воодушевил обожавателите на спортски автомобили. Веднаш по појавувањето во април 1929 година автомобилот постигнал голем успех за тоа време и бил наменет речиси за сечиј џеб. Автомобилите МГ биле обожавани од голем број возачи, особено откако бил претставен „мг м – тип“, попознат како „миџет“ вистински спортски автомобил за речиси сечиј џеб. Мал, лесен, брз и со едноставно управување, вистинско чудо на четири тркала за тоа време. За марката Морис Гараџис многу е значајна 1933 година. МГ со својот автомобил „к 3 магнет“ првпат победил на трката на издржливост Миле Миља, една од најпознатите трки во тоа време во светот. Тоа е првпат автомобил што не е од италијанско производство да победи во класата до 1100 ссм и да ја понесе титулата надвор од Апенинскиот Полуостров.
Моделот „мг тц мидџет“ со малку луксуз веднаш го привлекол вниманието, како дома, така и преку „големата бара“, каде што бил многу баран. МГ произвел над 10.000 примероци од овој модел. Приказната започнала во 1945 години, а во 1955 година од халите на МГ излегол моделот „мг мга“, кој за тоа време постигнал исклучителен продажен резултат, 100.000 примероци во рок од седум години. Брзината на автомобилот била еден од главните адути на МГ. Кај секој нареден спортски модел, приоритет било автомобилот да биде постабилен и побрз. Конструкторите од МГ често експериментирале и тоа довело до постигнување рекордни брзини. Во втората половина од 50-тите години од минатиот век на чело со познатиот возач на Формула 1, Стирлинг Мос, нивниот модел „е икс 181“ постигнал брзина од 395,31 км/ч. Друг возач на Формула 1, Фил Хил, го соборил рекордот на својот колега со овој автомобил, постигнувајќи брзина од 410,23 км/ч. Тоа се брзини со кои денес се гордеат: Римац, Кенигсег, Бугати и други како нив, а МГ ги постигнал пред околу седум децении.
Трките и експериментирањето со максимални брзини е својствено за секој производител и тоа се користи како реклама што ќе придонесе за зголемување на продажбата. Искуствата стекнати во трките потоа се вградуваат во сериските автомобили. Роудстерот „мгб“, сериски автомобил на МГ со монокок конструкција, кој од 0 до 100 км/ч забрзувал за фантастични 11,0 сек., бил продаден во над 500.000 примероци. Во 1962 година 11 секунди до „стотка“ биле повеќе од престиж.
Но работите во МГ не оделе добро. Многу компании го купиле и продале МГ. Брзите промени на раководните места во врвот на компанијата не ветувале добар напредок и профит. Производството одело напред, конструкторите сместиле V8 мотор во мал автомобил, на пример, во „мг мгб гт V8“. И покрај сите напори, МГ работел со големи загуби на крајот од 70-тите и почетокот на 80- тите години на минатиот век. За да се спаси марката, челниците го претставиле малиот градски модел наречен „метро“, автомобил за секаква намена. И покрај состојбата компанијата во 1993 година го претставила луксузниот „мг рв 8“ со 3,9-литарски мотор, кој всушност е враќање на популарниот „мгб“ во ново пакување. Моделот бил прифатен од купувачите во цел свет, но финансиската состојба на компанија не се подобрила. Во 1995 година МГ направил уште еден роудстер наречен „мгф“.
Многупати се смениле сопствениците на МГ. Најнапред МГ Лимитид, потоа МГ Кар Компани Лимитид, Бритиш Мотор Корпорејшн, Бритиш Лејленд, Остин Ровер, Ровер Груп, МГ Ровер Груп, Нанџинг Аутомобил Груп и сега е под капата на кинеската групација САИК со седиште во Шангај.
Денес МГ се пробива на светскиот пазар, за што помага САИК, голем производител на автомобили. Од неодамна и кај нас е присутна марката МГ со следниве модели: „мг зс“, „мг зс ев“, „мг хс“, „мг ехс“, „мг 4“, „мг 5“ и „мг марвел р“, но го нема „сајберстерот“. Некои се електрифицирани, а некои се целосно електрични.